Tsjah, de Citroën DS. Een van ‘s lands meest geliefde klassiekers. Je ziet ze dan ook nog regelmatig. Vaak bestuurd door kunstzinnige(re) types die zich willen onderscheiden. Voor mij (en mijn vader) is de Citroën ID/DS dé ultieme auto. Prachtige vormgeving in combinatie met superieur comfort. Na in 2006 een Citroën ID19 uit 1962 gekocht te hebben, sloeg het “snoekenvirus” pas echt aan. Deze zwarte ID19 was in een bijzonder harde staat en behoefde slechts wat cosmetisch opknapwerk en een grote beurt (door lang stilstaan). Een unieke, vroege ID19 met een bijzonder verhaal. Wie weet kom ik daar in de toekomst nog eens op terug.
Dan is het 2009, de ID19 is helemaal klaar en geniet van haar pensioen. Een fijne, droge garage en slechts met mooi weer voor een ritje naar buiten. Dagelijks wordt er dan nog gebruik gemaakt van een Volvo 240, welke toch wel begon te vervelen. Mijn vader heeft de DS Break altijd als favoriet gehad, dus dat leek een goede opvolger voor de oude Volvo. Na maar liefst 12 (!!) exemplaren op de bekende verkoopsites bekeken te hebben vonden we een puik exemplaar in het zuiden des lands. Deze wagen hebben we aangeschaft en vanzelfsprekend waren vader en zoon Citrofiel erg in hun nopjes.
Helaas was het plezier maar voor kort. Al na 100 Kilometer begon de wagen in te houden, enorm tegen te stribbelen en kwamen de meest vreemde knallen onder de motorkap vandaan. Na 3x hulp van de ANWB hadden we dan eindelijk de Break voor de deur, maar het was duidelijk dat de wagen niet helemaal in orde was… Met een motortemperatuur van meer dan het kookpunt zijn we de volgende dag naar onze DS-garage gereden. We hebben nog heel optimistisch geprobeerd de koeling te vervangen, maar niets hielp. De DS Break met snelle 2300cc-motor bleef een heetgebakerde dame.
Natuurlijk baal je dan behoorlijk, maar we besloten geen half werk te gaan verrichten en kozen voor een restauratie. Het blok ging eruit. Omdat we nu toch bezig waren, werd besloten om het plaatwerk ook te demonteren en de auto binnenste buiten te keren om evt. andere problemen ook aan te kunnen pakken. Het chassis was gelukkig in een goede staat en er hoefde slechts op 2 plekken aan de achterzijde wat laswerk verricht te worden.
We besloten dit jaar onze vakantie eens nuttig te gaan besteden. De Break werd van de DS-garage opgehaald en achter de bestelwagen naar een spuitbedrijf gebracht. Hier konden we gebruik maken van de grote hal. De auto werd verder gedemonteerd en we begonnen met schuurwerk aan het chassis en in de motorruimte. Na meerdere dagen was alles glad als een spiegel.
Ook werd nog besloten wat plaatwerkdelen als de achterkleppen en een voorscherm ook te spuiten. Deze werden in eigen beheer geschuurd en spuitklaar gemaakt. Na een korte “break” gingen we een week later weer verder met de DS. Het chassis werd gespoten en ook de overige delen werden van een verse laklaag voorzien.
Na alles weer gemonteerd te hebben, werd de DS op een trailer gelierd en afgeleverd bij onze DS-garage. Hier hadden ze een gereviseerd 2100cc-blok voor ons klaarliggen. De keuze voor een 2100cc blok voor de Break is niet toevallig. Het 2300cc-blok is een opgeboorde versie van eerdergenoemde, en wordt bij zware belasting (dus met een grote Break) veel te snel warm. Toch heeft het 2100cc blok genoeg pit om een dergelijke slee fatsoenlijk op gang te brengen.
Afijn, we besloten ook alle andere delen die met de motor te maken hadden te vervangen, want als je toch bezig bent kan je het meteen goed doen. In tegenstelling tot veel andere DS-rijders, wilde mijn vader het onder de kap ook perfect in orde hebben voor het zicht. Dus alle onderdelen werden gespoten, gepoetst en gepolijst. Samen met de heren van de DS-garage hebben we het motorblok en alle “randapparatuur” ingebouwd.
Een erg leerzame klus kan ik wel zeggen! Fantastisch om eens te doen, kan ik iedereen aanraden. Om het nog af te maken ging alle moderne apparatuur en losse bekabeling uit de wagen, om een fijne en simpele CD-speler in te bouwen met iets bescheidener aantal kabels en boxen… Het dashboard werd nog opgeknapt en ik heb zelf de KM-teller tot 0 terug gedraaid. Om het helemaal af te maken hebben we een nieuw lederen interieur gemonteerd. Zelfs de 6e en 7e plaats achterin zijn voorzien van leder!
Na enkele weken werk was de DS eindelijk klaar en konden we er de weg mee op! Een fantastisch moment en wát een comfort. De auto is nu in een topstaat, niet helemaal origineel met een lederen interieur en CD-speler, maar wel een perfecte DS Break die nog heel wat jaren rijplezier gaat bezorgen.
Tekst: Miel
Gallery: Restauratie Citroën DS
Mooi verslag van het behoud van een klassieker. Ikzelf heb de break altijd mooier gevonden dan de sedan. Heel veel veilige kilometers gewenst!