Als rustige SAAB 900 Classic km-vreter ben ik mij nooit bewust van de autosportpotentie die de auto kennelijk in zich heeft. Per Eklund wel, want hij heeft erg veel zin om met een snelle 900 Turbo 24 uur op de Nurburgring te gaan racen.

De ADAC 24hrs of the Nurburgring Classic wordt verreden op 14 en 15 mei en het is 30 jaar geleden dat Per Eklund voor het laatst een 24 uurs race op de ‘Ring reed. Dat hij met een SAAB rijdt is niet verwonderlijk, want Eklund rijdt al sinds de jaren ’60 met SAAB’s in rally’s en races, maar de laatste decennia vooral in de rallycross en evenementen als Pikes Peak. Vandaar dat hij de kans om de 24 uur met een 900 T16s te rijden met twee handen aangreep, want de pensioengerechtigde leeftijd heeft hij al bijna bereikt. Als je hem in de rallycross wereld ziet rijden (en vliegen), dan zou je hem die leeftijd niet geven, want veel jonge honden kunnen veel van hem leren, vooral van zijn doorzettingsvermogen en juist dat kan weleens zijn sterke punt zijn tijdens de 24 uurs race.

De SAAB 900 Turbo 16S is opgebouwd volgens Group A specificaties en perst 310 pk en 520Nm uit de 2 liter. Per zegt over de wegligging dat ze vooral veel lol hebben en dat betekent dat hij zich op zijn gemak voelt in deze voorwielaandrijver en dat het met de snelheid wel goed zit, net als toen hij in ’82 nog wat weerstand kon bieden tegen de Quattro’s van Audi.

Wij weten nog niet of Eklund werkelijk nadenkt over zijn pensioen, maar het is in ieder geval een goede reden om naar dit evenement in de Eifel af te reizen en hem op zijn 64e nog even flink aan te moedigen vol te houden en door te zetten. Vrij vertaald naar het Zweeds luidt dat: En får ente ge sej (tevens de titel van zijn biografie).

Dat Spyker Saab heeft overgenomen van General Motors lees je overal. De vraag is: wat gaat er nu gebeuren met Saab? Saab-topman-sinds-gisteren Victor Muller wil een nieuwe versie van de 92 maken. ‘Het lukte BMW met de Mini, dan moet Saab het ook kunnen.’ En: ‘Ken je die AeroX nog? Daarvan kunnen we er bij Spyker makkelijk een paar honderd bouwen.’

Dat zegt Muller in de Autovisie van 21 januari. Nu Spyker daadwerkelijk Saab overneemt van GM, is dat interview een stuk interessanter geworden. Naast de 92 en de AeroX zijn er natuurlijk ook de ‘normale’ modellen. Over de nieuwe 9-5 en 9-4X is Muller enthousiast. De volgende generatie van de 9-3 moet echter terug naar de tekentafel. ‘De techniek is goed, maar de 9-3 is wat design betreft te timide. Daar zet ik meteen een streep door en laat het over doen.’

En verder? ‘Saab moet wat mij betreft een premium brand worden voor eigengereide mensen, die graag wat meer betalen voor het uitgesproken karakter. Saab moet weer quirky worden.’

Gallery: Saab 92 en Saab AeroX

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Het is definitief: Spyker koopt Saab. De vraag is: waarom? Spyker-directeur Victor Muller: ‘Met Saab krijgen we een complete fabriek, windtunnel, en designstudio. De ontwikkeling van nieuwe Spykers kan veel goedkoper, omdat we geen externe specialisten hoeven te huren.’

Dat liet Muller al aan Autovisie weten voordat de deal met General Motors rond was. Muller liet bovendien weten dat hij erg onder de indruk was van de spirit bij Saab. ‘Geweldige mensen, die echt wat kunnen, maar gehandicapt waren doordat ze moesten werken met GM-techniek.’

Hoewel de onderhandelingen al langere tijd liepen en er veel geruchten waren, werd de overname pas gisteravond officieel bekendgemaakt. Muller gaf in Zweden een persconferentie. Saabfans hebben enthousiast gereageerd op de overname. Het alternatief was namelijk dat het merk opgeheven zou worden.

Wat ‘de mensen in het land’ van de nieuwe Spyker-aanwinst vinden, weten we binnenkort. De stelling van de dag op Telegraaf.nl is namelijk: Spyker toont VOC-mentaliteit.

Saab door de jaren heen

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

123456►

Saabfans steunen Saab met Support Convoy

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

12345►

Je hebt deze week al foto’s gezien op Youngtimerblog.nl van het Saab Support Convoy van afgelopen zondag. Een optocht van 800 Saabs vraagt echter om een enorme berg foto’s. Daarom brengen we je nog meer foto’s: vandaag hebben we nog 84 foto’s van fotograaf Luuk van Kaathoven.

Gallery: Saab Support Convoy 17 januari 2010

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

12345►

Overigens heeft Autoweek een video online gezet van het Saabfeestje. Die video vind je op Autoweek.nl of natuurlijk gewoon hier.

Gespot bij de Maxis in Muiden: een bijzondere DAF. Tenminste, in Nederland. De DAF-Kalmar werd namelijk ontwikkeld voor de Zweedse posterijen. In dat land is het dus niet zo’n bijzondere auto. In Nederland zijn er echter maar weinig Kalmars verkocht.

Uiteraard is ook deze DAF voorzien van een Variomatic. Het opvallende wagentje werd van 1968 tot 1971 gebouwd in samenwerking met het Zweedse Mekaniska Verkstad Kalmar.
Meer informatie over de Kalmar (die in Zweden overigens Tjorven heette) kun je vinden in de brochure.

Gallery: DAF-Kalmar

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Saabrijders uit heel Nederland en België kwamen gisteren bij elkaar om Saab te steunen. De Saabs verzamelden bij het Militaire Luchtvaart Museum in Soesterberg en reden vanaf daar in konvooi naar de Maxis in Muiden. Er kwamen 585 Saabs naar Soesterberg. In Muiden was dit aantal toegenomen tot maar liefst 800.

Het Saab Support Convoy was een initiatief van Saabforum.nl. Het initiatief is echter overgenomen in andere landen, waardoor er wereldwijd in totaal 38 Support Convoys hebben plaatsgevonden.

Vanaf acht verschillende plekken in Nederland en België vertrokken subkonvooien naar het Militair Luchtvaart Museum in Soesterberg. Het grootste subkonvooi kwam uit de regio Amsterdam met ruim 79 Saab-rijders. Vanuit België kwamen bijna 70 deelnemers.

Op het Militair Luchtvaart Museum in Soesterberg werd een “showcase” opstelling gemaakt van bijna alle Saab-modellen die ooit zijn gemaakt. Te zien waren onder andere blauwe en gele Saab Viggens, Saab Sonetts en Saab Monte Carlo’s opgesteld in de kleuren van de Zweedse vlag. Ook was een volledig overzicht van alle cabriolet modellen, de 900 Classic turbo’s en de 900 Classic. Daarnaast stonden de oudste en de nieuwste Saab gebroederlijk naast elkaar.

De tocht eindigde op het Maxis-terrein in Muiden, een van de weinige parkeerplaatsen die groot genoeg was om alle deelnemers te ontvangen. Daar waren ook nog zo’n 200 Saabs verzameld die niet meer konden worden ingeschreven voor het Convoy, waarmee in totaal bijna 800 Saabs aan dit evenement hebben deelgenomen.

Het Saab Support Convoy trok veel media-aandacht. De websites van Saab zwijgen in alle talen, maar onder meer De Telegraaf, NOS en RTL Nieuws besteedden aandacht aan het protest van de Saabrijders.

Later deze week volgen de foto’s van fotograaf Luuk van Kaathoven

Gallery: Saab Support Convoy

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

123►

Niet alleen je Billy boekenkast, maar ook de oerdegelijke splinternieuwe Volvo van je tandarts komt voortaan wellicht uit China. Nu de gesprekken tussen moederbedrijf Ford en het Chinese Geely (what’s in a name?) in het finale-stadium zijn beland, zullen de knopen begin 2010 worden doorgehakt. Wat er zal gebeuren met de productie van de moderne Zweedse modellen van het merk Volvo is nu nog onbekend. Een mooi moment om even terug te blikken op de meest uiteenlopende modellen die Volvo ons in het verleden heeft gepresenteerd. Zelf blik ik even kort terug op mijn eigen geschiedenis met auto’s van dit merk die ik heb gehad, of had overwogen.

Mijn eerste auto was bijna een Volvo Amazon uit 1968 geworden. Een prachtige two-tone tweedeurs coupé. Dat exemplaar was ooit blauw gespoten met een wit dak, maar verder helemaal orgineel en had de B18 motor in het vooronder, gekoppeld aan een 4-bak. De pook leek wel op die van een prehistorische bestelauto, of Porsche 911 uit de beginjaren, maar het schakelde meer als de Porsche, dan de bestelbus die ik in gedachten had. Op wat laswerk aan kokerbalken na, bleek het volgens mijn garagist een prima eerste auto. Hij zei; “hier kun je goed aan leren sleutelen”. Na twee jaar brommer rijden en 5 niet-rijdende ‘projecten’ in de garage van mijn ouders leek het mij niet slim om het advies van de vriendelijke en altijd behulpzame monteur ter harte te nemen. Dat kon ik mijn ouders niet aandoen. Daarom kocht ik heel toepasselijk een Fiat Uno als 1e auto, want die was van mijn zus, dus daar konden ze toch niets op tegen hebben?

In die tijd mocht ik ook naar Normandië rijden met een Volvo 850 Estate (2.5 20v en T5 velgen). Als jong broekie met net mijn rijbewijs op zak, was dat best een eer. Dat mensen het vertrouwen hadden om mij zomaar te laten rijden in hun, toch wel dikke bak, vond ik gaaf. In die 850 zat zo’n prachtige donkere roffel in de uitlaat, die vooral in de Estate goed hoorbaar was in de auto zelf. Nog altijd draai ik mijn raampje open als ik een 850 voorbij hoor rijden, heerlijk. Mijn Saab 900 Classic heeft ook zo’n koffie apparaat geluid, typisch Zweeds, want het is niet overdreven sportief of luid, maar wel prettig om te horen. Qua muzikale schoonheid komt het helaas niet in de buurt van brom uit de einddemper van de 850.

Ongeveer drie jaar en twee auto’s later kocht ik mijn eerste Volvo. Een 360, geen Modena. Ja, ik wilde in de Volvo 360 Cup gaan rijden. Dat laatste is me met deze auto niet gelukt, al reed ik enkele jaren hierna wel in de 360 cup met een ander exemplaar. Wel heb ik met mijn eigen 360 een jaar lang intensief op circuits gereden, veel plezier gehad en minstens zoveel geleerd. De auto kocht ik letterlijk van de erfgenaam van opa. De proefrit ging linea recta naar het postkantoor en ik hoefde slechts 99 euro af te tikken. De totale investering om de auto circuitwaardig te maken vielen reuze mee. Kortom, ik heb een jaar lang schik gehad van mijn eerste Volvo. De hoed van opa bleef al die tijd aan boord om geluk te brengen. Dat hielp, op één steentje na tijdens een circuitdag op Zolder. Op de terugweg kreeg mijn arme racertje een warmloper.

De tweede Volvo die ik ooit kocht was een echte DAF. Een Daf 66 Coupé uit 1975, met Variomatic uiteraard, maar ook een Volvo 340 motor van 1400cc, vandaar dat ik die hier wel mag noemen toch? Eigenlijk had die motor niet veel met Volvo’s te maken, net zo min als een DAF 66 al iets met Volvo te maken had, toch voelde je aan alles de link die je vrij snel legt tussen Bron en Zweden. De DAF is alweer een tijd terug verkocht, omdat ik de variomatic niet gerepareerd kreeg. Volgens de nieuwe eigenaar betrof het een slangetje bij de carburateur die los was geschoten, hetgeen hij dus in 1 minuut had gerepareerd en wat vervolgens alle problemen had opgelost. Zo zie je maar, ik had misschien als eerste auto toch die Volvo Amazon moet kopen en mijn rechter hand(en) moeten ontwikkelen, in plaats van mijn rijtalenten.

Ondanks dat ik op dit moment SAAB rijd en een groot liefhebber ben van dat merk, heb ik altijd een zwak gehad voor échte Volvo’s. The Saint is dan het eerste wat in mij opkomt, met de prachtig gestileerde P1800, al vind ik de ES net iets aparter en daardoor begeerlijker. Dat komt misschien ook door mijn ‘voorliefde’ voor de stationwagons van Volvo. De Duett, de Amazon combi, 145 en 245 vind ik stuk voor stuk mooie, stoere auto’s. Met de juiste kleurstelling zijn ze nog altijd hip in mijn optiek. Ik sluit derhalve niet uit dat een oranje 145 met derde zitrij ooit door ons gebruikt gaat worden als gezinsauto. Bij het kiezen van een goede dagelijkse Youngtimer komt ook altijd de Volvo 245 in mij op, al is het imago van veiligheid en roestvrij niet helemaal realistisch in de huidige tijd. Dat neemt niet weg dat ze zeer probleemloos hoge kilometerstanden aankunnen, op LPG, en dat spreekt mijn vriendin en mijzelf, beide met ruim 30.000 km. per persoon op jaarbasis, wel weer aan.

Een P1800ES daarentegen lijkt mij een heerlijke vakantieauto zolang er nog geen kinderen zijn, maar ze zijn mij te zeldzaam om dagelijks in te zetten. De Volvo 480 (Turbo) vind je voor heel wat minder geld, waardoor ik weleens denk om die voor een periode te proberen, om mijn eigen conclusie te trekken. Want de één vindt zo’n 480 fantastisch en de ander (nota bene iemand die betrokken was bij de ontwikkeling van deze auto), die vindt het de grootste schande ooit voor de Nederlandse autoindustrie. Want dat is het natuurlijk, een Nederlands product.

Daarom maak ik mij niet druk over de invloed van de Chinezen na de overname van Volvo. Wij Nederlanders zullen ons er op één of andere manier wel mee blijven bemoeien, zoals diverse Nederlanders tot op heden zeer actief zijn geweest binnen het Volvo concern. Of het nu gaat om de ontwerp- of ontwikkelingsafdeling, als we welbeschouwd trots mogen zijn op één automerk in de wereld waarop wij al decennia lang onze stempel drukken, dan is het Volvo. De Chinezen gaan daar echt geen spelt tussen krijgen. Na een lezing van Fedde Talsma sprak ik hem ooit en kreeg toen de indruk dat hij samen met zijn andere directe Nederlandse collega’s flink de scepter zwaait en dat vond ik een goed teken. Wij Nederlanders doen bijna net zoveel eeuwen zaken met de Chinezen, als dat we handel drijven met de Zweden. Met wat ups en downs heeft dat altijd goed uitgepakt. Geniet daarom maar even van de foto’s in de gallery die ik heb verzameld, want dat stemt hoopvol als je ook (stiekem) een zwak hebt voor het automerk Volvo.

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

123►

Op 17 januari 2010 hebben leden van het Saabforum.nl een bijeenkomst voor Saabrijders georganiseerd: het Saab Support Convoy. Met deze bijeenkomst wil de organisatie een duidelijk statement afgeven dat Saab nog springlevend is.

Vanuit zeven plekken in Nederland ( Amsterdam, ergens in Friesland, Tilburg, Apeldoorn, Twente, Haaglanden en Rotterdam) en één in België (Antwerpen) zullen groepen Saabs over de snelweg naar het centraal gelegen Soesterberg rijden. Verzamelpunt is het Militair Luchtvaartmuseum, waar de link tussen vliegtuigen en auto’s van het merk SAAB worden benadrukt.

Om 13.00uur zal een grote groep Saabs zich opstellen op het binnenterrein en een nog grotere groep op de parkeerplaats dat bij het terrein hoort.
Alle Saabs worden tussen de jachtvliegtuigen opgesteld, hetgeen een schitterend gezicht zal zijn.

Rond 14.30uur zal het Saab Support Convoy de weg opgaan met ongeveer 200 Saabs, waarbij bijna alle Saabmodellen ooit door Saab gebouwd, vertegenwoordigd zullen zijn. Als eerste starten de oudste modellen, gevolgd door steeds jongere Saabs. De rit zal ongeveer 45 minuten gaan duren op de Nederlandse snelweg.

Het eindpunt is afhankelijk van de actualiteit rond de berichtgeving van Saab: bijvoorbeeld wanneer Spyker Saab overneemt, kan het een polonaise naar Spyker worden of als GM besluit Saab niet te verkopen, maar te sluiten een rouwstoet rond het Luchtvaartmuseum.

Hoe dan ook: Het wordt spectaculair!

In andere landen wordt het idee al opgepikt. Zo zijn er in Zweden, Duitsland en Frankrijk Saabclubs een dergelijk plan aan het opzetten.

Alle informatie over dit grote project is te vinden op www.saab9k.nl en op www.saabforum.nl. Op Youngtimerblog.nl zullen na afloop van dit evenement foto’s worden geplaatst van de ruim 200 aanwezige Saabs.

Sportwagenfabrikant Koenigsegg zou Saab kopen. Vandaag heeft de sportwagenfabrikant, die vorig jaar 18 auto’s produceerde, echter bekendgemaakt dat het feest niet doorgaat.

Volgens Koenigsegg duurde het te lang voor de koop was afgerond, terwijl tijd juist een kritische factor was bij de overname. General Motors had niet verwacht dat Koenigsegg af zou haken en weet nog niet wat er nu met Saab gaat gebeuren. Volgende week wordt daarover meer bekend.

Voor de zekerheid hebben we maar een gallery onder dit topic gezet. Saabs kijken nu het nog kan!

Gallery: SAAB

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

123456►

Sinds jaar en dag staan de auto’s van Volvo bekend om een aantal kenmerken. Ze zijn veilig, solide, degelijk en saai. Met de eerste drie waren de mannen in het Zweedse hoofdkantoor heel content, de laatste kwalificatie vonden ze wat minder prettig. Om te laten zien dat Volvo heus een opwindende auto kon bouwen werd in 1994 een speciale uitvoering van het 850-model in het leven geroepen: de T-5R. Een auto die volgens Volvo is afgeleid van de raceauto uit het Britse toerwagenkampioenschap, maar in werkelijkheid natuurlijk is gebaseerd op de ‘gewone’ 850 T5. In de standaarduitvoering is de T-5R al goed voor 240 paardjes onder de motorkap, de onze is voorzien van aangepaste software en schopt het tot een zeer indrukwekkende 300pk. En hebben we het nog niet eens over de gele lakkleur gehad! Saai kunnen we hem in ieder geval niet noemen, maar is dit wel een echte Volvo?

Gele lak, donkergrijze wielen… dit is geen gewone Volvo!

Opvallende verschijning
Een van de bijzonderheden van de T-5R is het beperkte kleurenaanbod. Zwart, olijfgroen en crèmegeel waren de enige kleuren waaruit kopers konden kiezen. Je kunt veel zeggen van de kleur geel, maar suf is het in ieder geval niet. Het maakt deze grote sedan meteen tot een opvallende verschijning. De standaard T-5R wielen –17 inch vijfspaaks ‘Titan’ – doen er met hun antracietkleur nog een schepje bovenop. Afgezien van de kleur en de wielen, vallen de verschillen met de gewone Volvo 850 eigenlijk wel mee. De achterspoiler, de sportiever uitziende bumpers en het bescheiden ‘T-5R’ typeplaatje op de achterkant verraden dat het hier een bijzondere uitvoering betreft, maar alleen kenners zullen dat opmerken. Voor de niet-kenner zijn het vooral de gele kleur en de donkergrijze wielen die laten zien dat deze auto anders is dan andere 850’s.

In de basis is de 850 een typische Volvo van de oude stempel. De belijning is vooral functioneel, recht-toe-recht-aan. Het model is zo vierkant als een blokkendoos en er zijn nagenoeg geen ronde lijnen te ontdekken, waarmee dit model een uitstekend voorbeeld is van Volvo’s degelijkheid en veiligheid. Het lijkt misschien eenvoudig om zo’n simpel gelijnde auto te ontwerpen, maar dat valt nog vies tegen. De meeste fabrikanten slagen er niet in om een auto zo vierkant en tegelijk zo tijdloos en ‘kloppend’ te maken. Nu staat Volvo bekend om haar robuuste modellen, waardoor de rechte lijnen goed bij het merk passen. Toch is het knap dat de 850 nu, ruim vijftien jaar na zijn introductie, nog steeds eigenlijk niet ernstig verouderd is. Natuurlijk is het verschil met de huidige modellen niet gering, toch hebben veel van zijn concurrenten de tand des tijds niet zo goed doorstaan als de 850.

De Zweedse no-nonsense mentaliteit straalt van het dashboard af.

Huiskamersfeer
Bij het instappen worden we verwelkomd door de typische huiskamersfeer die het interieur van deze 850 uitademt. De aanpassingen voor het T-5R model zijn minimaal. Zo heeft het sierhout een donkerbruine kleur die je in de gewone uitvoeringen niet zult tegenkomen, ook zijn de stoelen wat sportiever dan gebruikelijk. Sportstoelen kun je het nog steeds niet noemen, maar met de wat hogere wangen zijn deze fauteuils wat beter geschikt voor sportief rijden dan de vlakke standaardstoelen. Het dashboard is zoals we dat van Volvo gewend zijn: simpel van vorm, goed afgewerkt en vol met knopjes. Dat de middenconsole bezaaid met knopjes lijkt nogal storend, maar alles is geplaatst waar je het verwacht, dus je hoeft niet lang te zoeken naar het juiste knopje.

De uitrusting van de T-5R is, voor die tijd tenminste, zeer compleet. Simpel gezegd is zo ongeveer alles wat optioneel was voor de gewone T5 aan de standaarduitrusting van de T-5R toegevoegd. Had de gewone T5 standaard al zaken als traction control, elektrische ramen en elektrische spiegels, de T-5R overtreft dat ruimschoots met onder andere cruise control, airco, leren bekleding, stoelverwarming en een audio-installatie. Hoewel zijn buitenmaten overeenkomen met die van de huidige Volvo S60, is hij vanbinnen een stuk ruimer. Dat is vooral te danken aan zijn praktische vormen. Zo is de achterste raamstijl niet het toonbeeld van elegant design, maar profiteren de achterbankzitters wel van die hoekige vorm. De hoofdruimte is namelijk ruim voldoende en ook de beenruimte is heel behoorlijk. Verder kun je in de kofferruimte wel een paar flinke koffers kwijt, de bagageruimte van 450 liter is voor een middenklasser niet onaardig.

Hard rechtdoor is zijn specialiteit, een echte bochtenridder is de T5-R niet.

Vijfcilinderroffel
Toen deze T-5R uit de fabriek rolde, was de motor goed voor 240pk. Niet slecht, zou je zeggen. Voor sommige mensen is dat echter niet genoeg, zij brengen de auto vervolgens naar de firma Rica, die de motor opvoert naar meer dan 300pk. Daarmee is deze 850 een serieus snelle auto. Op de snelweg kun je je tong uitsteken naar GTI’tjes en TDI’tjes en ook op de autobahn kun je meedoen met de grote jongens. En tussenacceleraties zijn niet alleen leuk omdat het zo snel gaat, maar ook vanwege de lekkere vijfcilinderroffel-met-turbofluit. Neem je gas terug, dan klinkt er een ‘pssst’, het afblaasgeluid van de turbo. De automaat doet zijn werk goed. Het is een viertraps exemplaar, dus niet state-of-the-art, maar hij schakelt op de juiste momenten en de kickdown reageert verrassend snel. Voor een sportievere rijbeleving is een handbak waarschijnlijk aantrekkelijker, maar de automaat is geen straf.

De 850 ziet er niet alleen solide uit, hij ríjdt ook solide. De stabiliteit bij rechtuit rijden is indrukwekkend en bij een plotselinge stuurbeweging raakt hij niet van zijn stuk. Als je rustig rijdt met deze auto, dan is het een zeer fijne reisauto. Ga je echter sportief rijden, dan wordt het een ander verhaal. Het bochtengedrag is bij hoger snelheid niet heel prettig. Aandrijving op de voorwielen is met ruim 300pk verre van ideaal, de auto ‘kruipt’ steeds naar de buitenkant van de bocht als je flink gas geeft. Eigenlijk had de T-5R vierwielaandrijving moeten hebben… Rijd je rechtuit, dan heb je –vooral op hoge snelheid- weinig last van die tractieproblemen. Over de bediening hebben weinig te klagen. De pedalen bieden voldoende weerstand en het sturen is niet ‘overbekrachtigd’.

Typisch
Terug naar de hamvraag: is de 850 T-5R een echte Volvo? Die vraag kunnen we beantwoorden met een volmondige ‘ja’. Vergeet de gele kleur en de donkergrijze wielen even en je ziet een typische Volvo. Ook het interieur is kenmerkend voor het Zweedse merk, het is ruim en zeer luxe. De rijeigenschappen passen ook in het plaatje, de nadruk ligt immers op veiligheid. Weliswaar heeft hij een beresterke motor, die ontzettend lekker klinkt, maar sportief rijden is er helaas niet echt bij. Wil je sportiviteit, dan kun je beter op zoek gaan naar bijvoorbeeld een Audi S6 uit dezelfde periode als ‘onze’ T-5R. Ben je echter op zoek naar een niet per se sportieve, maar wel razendsnelle gezinsauto en ben je bovendien niet bang om op te vallen, dan is deze 850 T-5R een zeer geschikte kandidaat.

Met dank aan Marco Hof Sportscars.

Plus
+ Zeldzaam en bijzonder
+ Lekker motorgeluid
+ Luxe en praktisch

Min
- Geen sportieve wegligging
- Standaard interieur
- Weinig sensatie

Bas van Putten over de T5R op autoweek.nl

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Technische gegevens Volvo 850 T-5R