Eerder deze week lieten we je een paarse BMW 7 Serie zien. Is dat toch wat te gewoontjes voor je? Dan moet je misschien deze Lancia Delta HF Integrale Limousine overwegen. Er is er één, en die staat nu te koop.

De auto kost 99.000 euro. Je moet er wel voor naar Italië reizen, de auto staat namelijk te koop in het Italiaanse plaatsje Montecatini Terme. Met 12 maanden garantie!

Natuurlijk is dit de coolste limo ooit. Maar….. Het is niet de coolste Lancia Delta ooit. Daarom vind je onderaan deze pagina ook nog een gallery met snelle Delta’s.

Gallery: Lancia Delta HF Integrale Limousine

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Gallery: snelle Delta’s

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

12►

Een Alpina kom je niet dagelijks tegen. Ook zie je ze niet op iedere hoek van de straat te koop staan. Dat geldt al helemaal voor de Alpina B7S. Toch is er nu zo’n zeldzame Alpina (op basis van de E12 5 Serie van BMW) te koop.

De auto wordt aangeboden op M5board.com. We citeren de verkoper:

Extremely rare Alpina, car number 59 of 60 produced. Outstanding condition and maintained to the highest standard. Originally a Swiss car where it had 2 owners, the car is now located in Ireland with its 3rd owner. EU VAT has been paid. There is a Full Service history and a large folder full of receipts for work carried out on the Alpina during its careful ownership. There was a new Alpina engine fitted at 89,000km and there has been a further 26,000km added since. Total mileage is 116,000 km. The car was also repainted once. This car is part of a small collection. Very original car with original alloys, deko set, Alpina striped interior, adjustable boost etc. The car is featured in this months Total BMW magazine.

Twee kleine puntjes van aandacht. De auto staat in Ierland. En het tweede? Tja. De vraagprijs is een stevige 25.000 euro.

Gallery: 1982 Alpina B7S Turbo

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

12►

In de Marktstraat in Naarden zat een winkel waar ik wel eens kleding kocht. Afgelopen zomer liep ik langs het pand en zat er ineens een andere winkel: Le Petit Salon de l’Auto. Mede door een spectaculaire openingsactie is de winkel van Meico Koudstaal inmiddels bij liefhebbers in het hele land bekend.

In de winkel, die veel weg heeft van een klein museum, is veel te zien. Maar er is nog veel meer niet te zien: als je een tijdje binnen bent, komt er van alles tevoorschijn uit kasten en laatjes waarvan je het bestaan niet eens had vermoed. Alle keren dat ik iets kocht, kwam dat uit de verste hoeken van het oude pand in Naarden-Vesting.

Het aanbod gaat verder dan de gebruikelijke schaalmodellen en autofolders. Een tijd terug kocht ik een boek over het Racing Team Holland, maar dan wel gesigneerd door Van Lennep, Pon, Hezemans en Lammers. Verder liggen er in de winkel schitterende stopwatches, litho’s, tassen, tripmasters en nog veel meer.

Een tijd terug zocht ik iets voor iemand die ‘alles’ heeft over Ford. Binnen de korste keren dook Koudstaal in zijn laden en kwam terug met een boekje uit 1960 dat bezoekers van de Fordfabriek in Amsterdam kregen na een rondleiding; verder vind je dat nergens. Datzelfde geldt voor een groot aantal racefoto’s die in de kasten verstopt zijn. En wat dacht je van het programmaboekje van de Grote Prijs van Nederland van 1958?

Niet alleen de spullen die in de winkel liggen zijn de moeite waard: als je binnenkomt, begint Meico Koudstaal vaak direct te vertellen over van alles en nog wat. Terwijl de koffie op tafel staat barst hij los, en reken erop dat hij wat te vertellen heeft. Hij racete zelf, was medeoprichter van de Historische Auto Ren Club (HARC) en kent de hele wereld.

Dat laatste blijkt wel uit de aanwezige gasten bij de opening van zijn winkel afgelopen zomer. Tijdens een parade door Naarden-Vesting met klassieke race-auto’s waren talloze bekende autosporters aanwezig.

Tijdens ons bezoek onthult Koudstaal dat zo’n evenement voor volgend jaar opnieuw op het programma staat. Zijn doel: de eerste editie overtreffen. Zorg dat je erbij bent. En als je in de buurt van Naarden bent, zorg dan dat je een bezoekje kunt brengen aan Le Petit Salon de l’Auto.

Gallery: Le Petit Salon de l’Auto

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

123►

Meer informatie: www.lepetitsalondelauto.com
Foto’s Luuk van Kaathoven

Soms lees je een artikel in een van de autobladen en denk je: “Hé, wat een leuk artikel.” Dat overkomt mij regelmatig bij artikelen die geschreven zijn door Bart Lenaerts. Zo schreef hij enige tijd terug een artikel in Autovisie over Bristol, een merk dat geen enkele interesse heeft in perscontacten. Bart ging daarom op goed geluk naar de showroom, ontmoette de eigenaar en schreef een mooi verhaal.

Bij zijn verhalen staan vrijwel altijd schitterende foto’s van Lies de Mol. Samen hebben zij nu een schitterend boek gemaakt: WAFT. Het is geen boek met verbruikscijfers, tussensprints en onderhoudskosten, maar een boek over auto’s, mensen en cultuur en vooral, zo zeggen de makers, over het plezier van autorijden.

Je moet er snel bij zijn, want WAF is verschenen in een oplage van 1.000 exemplaren. Ieder exemplaar is voorzien van een paar druppels motorolie van een bijzondere klassieker, waaronder Bugatti’s, Ferrari’s en Aston Martins.

Te bestellen voor € 89,90 via AutoNet of direct via waft.be.

Meer tips voor onder de kerstboom

Is WAFT toch niet helemaal wat je zoekt? We hebben nog een paar andere suggesties voor onder de kerstboom. Check de gallery voor onze tips.

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Tapiro was de naam die werd gegeven aan een dwergvolk dat begin vorige eeuw werd ontdekt in Nieuw-Guinea. De Tapiro werden gezien als prototypen van de “Nieuw-Guinea pygmee”. Wellicht dat Giorgetto Giugiaro daarom de naam Tapiro voor zijn prototype gebruikte, dat hij op basis van een Porsche 914/6 had gebouwd. Met vier vleugeldeuren was dit in 1970 een opzienbarende sportauto, die tijdens de autoshow in Turijn aan het westerse publiek werd getoond. De voorste twee vleugeldeuren waren bedoeld voor de bestuurder en bijrijder, maar de vleugeldeuren achter waren ideaal voor politiek incorrecte adoptieouders om aan iedere zijde een adoptieve pygmee in te laden in de kofferbak. Misschien dat de auto daarom niet op de markt is gekomen?

Nee, aan de auto en de naam zelf lag het niet, want dit prototype werd ontvangen onder groot applaus in Turijn en op de autobeurzen waar hij later nog verscheen. Dankzij de vier vleugeldeuren leek de auto eerder op een UFO, dan een Porsche. Het ontwerp was gebaseerd op de DeTomaso Mangusta die de Italiaan eerder tekende voordat hij zelfstandig begon te werken. De naam van de Tapiro had niets te maken met onze kleine medemens. Het lieve knuffeldier mangoeste eet namelijk heel dapper slangen. Vooral giftige Cobra’s lust het beestje graag. Een kenner weet dat die naamkeuze mogelijk te maken heeft met het feit dat  Ford (en een soufflerende Carol Shelby op de achtergrond) geen motoren wilde leveren aan DeTomaso.

De naam Tapiro verwees daarom met een  knipoog naar zijn ‘voorganger’, want volgens de legenden is de Tapir een beest dat (nare) dromen eet. Je moet er maar opkomen tijdens een brainstormsessie, maar als je naar een Tapir kijkt na enkele glazen Lambrusco, dan zie je wel overeenkomsten, door de slanke vorm van de slurf. De Tapiro was gelukkig niet alleen ontworpen om er futuristisch uit te zien, met zijn spitse neus, strakke lijnen, bijna platte voorruit en wig-vorm. Deze auto bood namelijk ook nog eens de rijkwaliteit van een Porsche, iets wat niet over alle volbloed sportwagens uit Italië gezegd kon worden destijds.

Giugiaro had vriend en vijand verrast door dit ontwerp ook nog eens op een goed rijdend chassis te plaatsen van de Porsche 914/6, dat zich reeds had bewezen als een sportwagen met een fantastische wegligging en een heerlijke balans. Met een 6-cylinder boxermotor achterin en een instelbaar onderstel met relatief dik rubber op de velgen achter, stond Tapiro niets in de weg om goed te presteren. Het was een auto die de sportieve rijder enorm veel rijplezier bood. Dankzij het opboren van de 2 liter motor naar 2.4 liter en enkele andere aanpassingen uit de autosport was er geen enkele reden om te twijfelen aan de prestaties. De Italiaanse Porsche tuner Bonomelli had namelijk 220 vrolijke Italiaanse paardekrachten gevonden als de toerenteller op 7200 stond, net voor het maximum toerental van 7800. Dankzij de dry sump smering, zoals dat ook in de racerij werd gebruikt, moest het allemaal heel blijven.

Aan de aerodynamica heeft Giugiaro hard gewerkt. Zo heeft hij diverse ventilatiekanalen in de body verwerkt, die naast frisse lucht en koeling van de motor, ook zorgen voor minder geluid in de auto, dankzij een vacuüm. Na de opwaartse lijn vanaf de lage neus heeft hij de kont gewoon afgehakt, zoals veel raceauto’s ook hadden. Het gebruik van veel glazen panelen gaf de auto van bovenaf een bijzondere uitstraling, want je ziet slechts een klein stuk staal als een soort ruggengraat, met dwars erop een dunne versteviging voor voorruit, stevige dikke B-stijl en een subtiele overgang naar de achterpartij, zonder spoiler. Daaronder zit een strookje plexiglas om vanuit de bestuurdersstoel nog net te kunnen zien hoe alles en iedereen in het landschap achter je kleiner wordt in de binnenspiegel. De bumpers zijn beide strak en sober, maar breken het geheel dankzij de subtiele lijnen. Een opvallend detail in die tijd waren de speciaal ontworpen achterlichten, die toen op zijn minst gezegd revolutionair genoemd konden worden.

Het publiek stond perplex bij het aanschouwen van deze ‘VoPo’. Dit was de auto waar iedereen in 1970 bij wegdroomde. Duitse techniek, Italiaans design en een sexy fotomodel erbij in niet al teveel kleding. Wat was er nog meer te wensen? Men sloot de ogen en dan zag iedereen het voor zich. De snelheidsmeter zat rechts van het midden in de klokkenwinkel, de toerenteller in het midden. Jij en het fotomodel keken elkaar vanuit de prachtige met leer beklede sportstoelen intens gelukkig aan. Je knipperde van ongeloof met je ogen, zij knipoogde terug. Daarna liet je je rechter hand van haar linker dijbeen glijden, om bij deze snelheden toch twee handen op het stuur te hebben. Veiligheid voor alles en klaar voor de vlucht van je leven, op naar Jupiter! Nu kun je niet alleen de wereld veroveren, zoals je Romeinse voorvaderen deden met hun god Jupiter als morele steunpilaar, maar met de Tapiro als strijdros kun je het hele zonnestelsel veroveren. Dankzij de aerodynamica en sterke motor zou de Tapiro namelijk net voor het opstijgen richting de ruimte zo’n 230 kilometer per uur moeten halen. Indien de auto toch bleef plakken op het warme asfalt van de Autostrada, dan kon je er gewoon mee naar Jupiter’s tempel bij de Vesuvius  rijden.

Net zo explosief als die vulkaan, eindigde namelijk ook het burgerleven van dit prototype vrij plotseling. Dat burgerlijke leven begon na een rondje over de wereld tussen 1970 en ’71 om de auto op allerlei autoshows te tonen aan het publiek. Dit prototype was volledig straatlegaal en klaar voor productie. Al snel werd deze showauto gekocht door een fortuinlijke Spaanse industrieel, die de auto dagelijks gebruikte, alsof het de normaalste zaak ter wereld was. De man had geen tijd om te dagdromen, hij leefde hier en nu, werkte keihard en genoot daarom iedere rit van de auto. Veel mensen zouden zo’n man bewonderen, maar kennelijk waren er enkelen die het niet helemaal eens waren met zijn zaken. De auto werd simpelweg opgeblazen tijdens een aanslag op hem.

Tot enkele jaren terug lag het wrak weg te rotten in Spanje, waar het na de aanslag in een ravijn was beland. Intussen is het restant terug naar het Giugiaro museum gebracht, waar de auto hopelijk over niet al te lange tijd wordt gepresenteerd na een zorgvuldige en kostbare restauratie. Dat is maar goed ook, want de stijlelementen van deze auto hebben jarenlang nieuwe ontwerpen beïnvloed op een positieve manier en daarom hoort de auto in een museum thuis. Soms was het oude ontwerp een onderlegger voor nieuwe ideeën. Heel letterlijk zelfs, want Giorgetto krabbelde snel even een Lotus Esprit op het doorschijnende papier, dat hij over het Tapiro ontwerp had gelegd. Hij had net zo goed direct een duikboot kunnen ontwerpen, want die had er waarschijnlijk exact hetzelfde uitgezien.

De DeLorean DMC-12 die tien jaar later op de markt kwam dan de Tiparo, inclusief soortgelijke vleugeldeuren, was in de basis ook een doorontwikkeling van de ontwerper, die meneer DeLorean door Colin Chapman verder liet doorontwikkelen. Zo zie je maar hoe je meerdere keren terug naar de toekomst kunt gaan, zonder door de tijd te reizen.

Porsche vond het allemaal teveel van het goede. Dit Porsche Prototype was ze te extreem. In ieder geval werd besloten om deze geweldige auto niet in productie te nemen en daarom raad ik iedereen aan om de terugkeer van deze, gerestaureerde, droomauto in de gaten te houden. Indien het zo ver is en je het Giugiaro museum bezoekt, dan kun je je oogleden sluiten, zoals men in 1970 ook deed tijdens de autoshows. Mochten er onverhoopt kinderen bij de auto staan te jengelen, dan kun je ze goed bang maken met het verhaal over de kleine mensjes die dankzij de extra vleugeldeuren met deze auto konden worden afgevoerd. Tot die tijd, geniet in stilte van de foto’s en droom lekker weg bij deze unieke Porsche, getekend door één van de allergrootsten op het gebied van autodesign.

Dennis Cavallino

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

12►

Gisteren zeiden we het al: als je een leuk cadeautje zoekt moet je op 28 oktober in Londen zijn. RM Auctions veilt dan The Edgar Schermerhorn Collection of Fine Art. Ook als je voor jezelf iets zoekt, kun je op die veiling terecht. Er worden namelijk ook auto’s verkocht.

Het aanbod loopt uiteen van auto’s in topstaat tot auto’s die op instorten staan. Zo is er een nogal exclusieve Mercedes 600 Pullman Landaulet die al tientallen jaren niet gereden heeft en er ook zo uitziet. Er zijn er maar 59 van gebouwd en dit exemplaar komt rechtstreeks van de tweede eigenaar, die de auto dus nogal verwaarloosd heeft. Helaas vermeldt het verhaal niet hoe het zo gekomen is.

Op de veiling kom je ook een aantal andere zeer exclusieve auto’s tegen. ‘Nederlandse’ auto’s, want de coachbuilt auto’s die geveild worden zijn – net als de memorabilia – afkomstig van Edgar Schermerhorn.
Onder deze auto’s vind je onder meer een Ferrari 330 GTC met Zagato-koets. God verhoede dat Zagato ooit weer een vinger uitsteekt naar een Ferrari, maar exclusief is ‘ie wel.

Overigens worden er lang niet alleen youngtimers en jonge klassiekers geveild. Zo kun je ook je slag slaan voor een aantal auto’s uit het begin van de vorige eeuw. Om je een beeld te geven van deze veiling, laten we in de gallery ook foto’s zien van de oudere auto’s. Plaatjes kijken!

Gallery: Mercedes-Benz 600 Pullman Landaulet

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Gallery: Ferrari 330 GTC Zagato

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Gallery: AC’s @ Automobiles of London

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

12►

Gallery: Aston Martins @ Automobiles of London

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

12►

Gallery: Bentley @ Automobiles of London

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Gallery: De Tomaso Pantera Gr. 4 Competition Coupe

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Gallery: Dodge Challenger R/T SE

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Gallery: Ferrari’s @ Automobiles of London

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

12►

Gallery: Fiat 8V Coupe Ghia @ Automobiles of London

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Gallery: de Boneschi Lancia Astura Limousine van Edgar Schermerhorn

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Gallery: Mercedes-Benz @ Automobiles of London

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Gallery: Automobiles of London, de rest

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

1234►

Nog even en Sinterklaas is weer in het land. De kerstboom kan al bijna weer uit de tuin worden gegraven. Wil je nou eens niet nét dat verkeerde geurtje geven? Op zoek naar een bijzonder cadeau? Dan moet je op 28 oktober in Londen zijn.

RM Auctions en Sotheby’s veilen dan (weer) een deel van de collectie van Edgar Schermerhorn. Check de gallery om te zien of er iets voor je bij zit!

Overigens wordt er meer geveild dan The Edgar Schermerhorn Collection of Fine Memorabilia. Er gaan ook flink wat auto’s onder de hamer. Die laten we je morgen zien in deel 2.

Gallery: Edgar Schermerhorn Collection of Fine Memorabilia @ RM Auctions

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Het gaat om een 750i in Nachtblauw metallic. Het interieur is uitgevoerd in Walknappa Champagne leder met een marineblauwe bies. De eerste eigenaar, een Duitse chirurg, is zo vriendelijk geweest om nagenoeg alle opties aan te kruisen. Nou ja, bekijk de foto’s en je ziet het.

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Naast de Individual 7 Series heeft Leitner overigens ook nog een paar ‘gewone’ exemplaren staan. Als een 750i je wat te klein is, kun je kiezen voor de 750iL L7. Als je het vermogen van de V12 niet per se nodig hebt, zou je de 728i kunnen kiezen. En als je economisch wilt rijden, is er ook nog een 730d met minder dan een ton op de teller.

BMW 750iL L7

BMW 728i

BMW 730d

Leitner’s 750i is volledig Individual uitgevoerd. Dat betekent dat de kans zo goed als afwezig is dat je ooit een auto in dezelfde kleur tegenkomt, dat je ooit een auto met hetzelfde interieur tegenkomt en al helemaal dat je ooit een auto met dezelfde interieur/exterieur-combinatie tegenkomt.

De auto is dan ook veelbesproken. Op diverse fora is de 750i al uitvoerig besproken en ook de mannen van Autoblog hebben ‘m inmiddels gespot.

Is de kleur of het interieur niet helemaal jouw ding of vind je toch een E32 mooier? Leitner heeft ook nog een 750i uit 1993 staan. Ook volledig Individual uitgevoerd, met net geen 43.000 kilometer op de teller.

Auto Leitner is Youngtimer Association Approved