Met sneeuw hebben wij youngtimerliefhebbers altijd een haat-liefdeverhouding gehad. Rijden op besneeuwde wegen in prachtige witte landschappen is prachtig, maar de pekel is funest voor het behoud van onze voertuigen. Gelukkig zijn er preventieve maatregelen te nemen om met je auto te genieten van alle sneeuw- en ijspret. Zelf heb ik al diverse mooie ritten gemaakt met mijn Saab 900 Classic de afgelopen weken, maar één rit die op stapel gaat wil ik graag met jullie delen: de Winter Trophy 2010.
De dauw rust nog in de dalen waar de weg zich met een constante beweging doorheen slingert. Voor het ontwaken van omwonenden is het nog te vroeg, de zon verschuilt zich voorlopig achter de horizon, die zich op zijn beurt heeft verscholen achter de heuvels van dit glooiende groene gebied. Ik ben al even onderweg en geniet van met magische moment van rust, terwijl ik intensief moet sturen door alle bochten, die iedere keer een ander uitzicht laten opdoemen. Op het moment dat ik mij besef alleen te zijn op deze vroege morgen, doemt er zo’n 500 meter achter mij een klein oranje vlekje op. Het lijkt wel een Porsche, een oude 911. Aangezien de weg kronkelt en het spiegelbeeld iedere seconde haar perspectief laat variëren, ben ik aangenaam verrast als ik niet veel later op volle snelheid wordt ingehaald. De luchtgekoelde boxer motor is duidelijk herkenbaar en klinkt heftig luid, maar met prachtige sportieve klanken en tonen terwijl de toeren rap stijgen en de snelheid daarbij ook. De 911 wordt hard bereden, maar niet wild. De bestuurder kent hier duidelijk de weg en weet wat hij met zijn auto kan. Op de flanken zie ik het bekende ‘Carrera’ geschreven. Ik zet de achtervolging, maar het enige wat ik zie, is een Ducktail die langzaam uit mijn zicht verdwijnt. Een Ducktail, de klank van die motor, de tekst Carrera. Als je niet goed op hebt gelet zou je als gepasseerde passant kunnen denken dat je zojuist bent ingehaald door de zeldzame Carrera RS 2.7.
Een Porsche 911, maar wat voor een? Die mooie nieuwe Sports Classic, of toch ‘gewoon’ een Turbo of GT3? Misschien wel liever een klassieker? Aan de lange lijst met keuzemogelijkheden wordt nu de Singer Porsche 911 toegevoegd. A celebration of the golden air-cooled era of the world’s most important sports car, noemt het bedrijf de auto zelf. De prestaties van een nieuwe, het uiterlijk van een oude.
Porsche was bij de Historics Rolex Monterey op de Mazda Laguna Seca Raceway afgelopen weekend. Voor dit evenement heeft het hoofd van de Porsche Rolling Museum, Klaus Bischof, veel van de legendarische Porsche race auto’s uit Duitsland meegenomen.
In München is meer te zien dan het BMW Museum en BMW Welt. In het Kunstareal (museumwijk) vind je de Pinakotheken, behorend tot dé topmusea van Europa. Met Rembrandts, Brueghels, Picasso’s en….. Een Fiat Panda!
Zeg je Porsche 911, dan zeg je sportwagen. Toch kreeg Porsche in 1997 behoorlijk wat kritiek te verduren toen de nieuwe 911 werd geïntroduceerd. Met zijn gedempte motorgeluid, zijn luxe uitrusting en een scala aan veiligheidssystemen was deze een stuk minder puur dan zijn voorgangers. De puristen waren van mening dat Porsche haar sportieve imago verkwanselde door haar auto’s meer af te stemmen op woon-werk verkeer dan op het betere bochtenwerk, kortom: dat de auto meer zakenauto dan sportwagen werd.
Puristen beschouwen het als de laatste échte Porsche: de 911 van het type 993, geproduceerd van 1993 tot en met 1998. Zijn opvolger – type 996 – verbrak namelijk de traditie van de luchtgekoelde motoren, een traditie die teruggaat naar het begin van de vorige eeuw, toen Ferdinand Porsche nog vliegtuigmotoren bouwde. Deze motoren gebruikte hij later voor zijn vierwielige stokpaardjes; de Volkswagen Kever en de Porsche 356. Ten tijde van de 993 waren luchtgekoelde motoren technisch al achterhaald, maar juist vanwege de traditie hield Porsche er aan vast.
